ล่องเรือย่านฝั่งธน...

ล่องเรือย่านฝั่งธน...

จากกรุงเทพมหานคร ถึงย่านฝั่งธนบุรี สภาพพื้นที่โดยทั่วไปนั้นเต็มไปด้วยคูคลอง และเชื่อมยาวสลับซับซ้อน ตัดกันเป็นใยแมงมุม จนนักท่องเที่ยวฝรั่งให้ฉายากรุงเทพมหานครว่า เป็นเวนิสตะวันออก ก็เห็นถ้าจะจริงครับ แต่จะแตกต่างกันบ้างก็ตรงที่น้ำในคลองกรุงเทพฯ บางแห่งสกปรก โสโครก สิ่งกลิ่นเหม็น แต่ที่เมืองเวนิส น้ำใสสะอาด มองเห็นตัวปลา ถ้าได้รับการพัฒนามากกว่านี้ กรุงเทพฯ ก็จะเป็นสวรรค์ของคนต่างแดนเลยทีเดียว

       

    

    เช้าวันอาทิตย์ ช่วงกลางฤดูวสันต์ ผมมีโอกาสแวะเที่ยวตลาดน้ำกลางกรุงอีกครั้ง โดยมุ่งสู่ตลาดน้ำตลิ่งชัน วันนั้นฝนตกลงมาปรอย ๆ ทำให้ชั่งใจอยู่หลายตลบ ว่าจะไปเที่ยวดีหรือไม่ เพราะบรรยากาศไม่เป็นใจเสียเลย   แต่เมื่อถูกเพื่อนโทร.จี้บ่อย ๆ เลยรีบไปตามเวลานัดหมาย
    ผมมาถึงตลาดน้ำในเวลา 4 โมงเช้า ได้เวลาฝนหยุดตกพอดี บรรยากาศการจับจ่ายในตลาดเริ่มคึกคักโดยเฉพาะตลาดบก ร้านค้า ผัก ผลไม้ ขนมพื้นบ้าน มีแจกแถมให้คนซื้อหา หรือถ้าชอบสิ่งสวย ๆ งาม ๆ ก็มีซุ้มกล้วยไม้ให้ซื้อไปประดับบ้านอีกด้วย
     ในขณะที่ตลาดน้ำก็มีเรืออาหารจอดเรียงรายอยู่รอบแพ มีขายทั้งของกินปิ้ง ย่าง เผา ต้ม ส่งกลิ่นหอมฟุ้งควันโขมง อาทิ ปลาช่อนเผา หมูสะเต๊ะ กุ้งเผา หมูย่าง หลายเจ้ามีแฟนพันธุ์แท้เป็นของตัวเอง เสร็จแล้วก็จะยกไปเสิร์ฟให้ลูกค้านั่งทานบนแพ ซึ่งมีโต๊ะเก้าอี้วางไว้
    ตลาดน้ำตลิ่งชัน ไม่ได้เกิดขึ้นเองโดยธรรมชาติ เหมือนตลาดน้ำดำเนินสะดวก ซึ่งจะมีชาวบ้านนำผลไม้จากสวนมาแลกเปลี่ยนซื้อขายในเวลาเช้าตรู่ แต่ตลาดน้ำตลิ่งชัน เกิดขึ้นโดยผู้อำนวยการสำนักงานเขตตลิ่งชันคนก่อน นำพื้นที่ว่างเปล่าใกล้ทางรถไฟ และริมคลองชักพระมาปรับปรุงให้เป็นแหล่งจำหน่าย  สินค้าของคนในพื้นที่ ผ่านมากว่า 30 ปี ตลาดน้ำตลิ่งชัน เลยเป็นที่รู้จัก และเป็นที่นัดหมายของนักเดินทาง
    นอกจากจะมีของกิน ของใช้ให้ช็อปแล้ว ในตลาดน้ำยังมีวงดนตรีไทยเดิม คอยขับกล่อมแก่ผู้มาเยือนเช่นกัน หรือจะนั่งเรือหางยาวเที่ยวคลอง เขาก็มีให้เลือก 2 แบบ คือ เรือหางยาวลำใหญ่ บรรจุคนกว่า 30 ที่นั่ง ล่องไปในระยะไกล จากคลองชักพระ ผ่านคลองบางพรม ออกคลองบางเชือกหนัง ระหว่างทางมีให้แวะชมสวนกล้วยไม้ สวนงู และชมวิถีชีวิตบ้านเรือนริมคลอง

 

   


    ส่วนผู้ที่อยากเที่ยวกับแบบครอบครัว หรือมากัน 4-5 คน ก็มีเรือนำเที่ยวขนาดเล็ก บรรจุคน 5 ที่นั่ง พาชมคลองไปอย่างอ้อยอิ่ง ช้า ๆ แต่ได้บรรยากาศ
    ผมนั่งเรือเล็ก ไปตามคลองชักพระ จากนั้นแวะเลี้ยวเข้าคลองบางพรม ตลอดสองฝั่งคลองได้พบวิถีชีวิตแบบดั่งเดิมประปราย มีทั้งร้านขายของชำริมน้ำ ศาลาท่าน้ำ เรือขายก๋วยเตี๋ยวบีบแตรเรียกลูกค้า เรือหาปลา เรือขายถ่าน รวมทั้งเรือขายของชำ ที่แล่นแซงหน้าจนฟองน้ำกระจาย
    อย่างไรก็ตาม คลองเหล่านี้ หลายช่วงสภาพของน้ำยังใสสะอาด ให้เป็นที่ชำระกายน้ำของเด็ก ๆ ในยามเย็น ซึ่งมักจะกระโดดเล่นน้ำร่วมกัน....
    สิ่งที่น่าเป็นห่วงของคลองย่านฝั่งธนบุรี ก็คือ ปัจจุบันหมู่บ้านจัดสรร คอนโดมิเนียมหรู ได้รุกเข้าสร้างติดริมคลองมากขึ้น ทำให้บ้านเรือนริมคลองแบบดั้งเดิม ตลอดทั้งสวนผลไม้ที่เคยมีอยู่ เริ่มเลือนหายไปทีละน้อย  จนแทบจะไม่เหลือรากเหง้าที่เคยมี
     ไม่นานเรือลำจิ๋วก็พาผมผ่านตลาดน้ำคลองลัดมะยม ตลาดน้ำเล็ก ๆ แต่จอแจ ไปด้วยผู้คนที่มานั่งดื่มกิน และซื้อของพื้นบ้าน สภาพตลาดแห่งนี้อึดอัดมากทีเดียว มีร้านขายของมากกว่าลูกค้าที่มาเที่ยว จากนั้นก็ผ่านคลองวัดจำปา มาตื่นตาอีกที่เมื่อเรือกลับถึงที่หมายโดยไม่รู้ตัว..

   

 

   

 

   

 

   

 


     การเดินทาง:ตลาดน้ำตลิ่งชัน ตั้งอยู่ริมน้ำคลองชักพระ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของคลองบางกอกน้อย โดยตลาดตั้งอยู่ติดกับสำนักงานเขตตลิ่งชัน การเดินทางขับรถมาตามถนนบรมราชชนนี เลยสถานีตำรวจตลิ่งชั่น เลี้ยวซ้ายเข้าซอยประมาณ 1 กิโลเมตร

วันที่ 23 ก.พ. 2560